**stats for /home/amesha/tmp/melonkapo.x.txt.tab:
total words: 2224
total morphemes: 2652
total unique morphemes: 611
morphemes per word: 1.19244604317
most common morpheme: la (170)
freq of most common morpheme: 0.0641025641026
hapax legomena: 288
Percent-of-corpus statistics:
5%: 1
10%: 2
15%: 5
20%: 8
25%: 11
30%: 15
35%: 21
40%: 29
45%: 38
50%: 50
55%: 65
60%: 83
65%: 105
70%: 133
75%: 166
80%: 209
85%: 269
90%: 346
95%: 479
99%: 585
Sinjor|o Melon|kap|o
de Juli|o *BAGHY
aper|is en Migr|ant|a plum|o pagx|oj 143-153
Unu el la plej simpl|aj figur|oj est|is sinjor|o Melon|kap|o. Tiu cxi nom|o, mok|e donac|it|a al li de li|aj koleg|oj, iom post iom preskaux forges|ig|is la oficial|an. Nur mal|oft|e oni memor|ig|is li|n, ke antaux du|dek|ses jar|oj li est|is bapt|it|a Kazimir|o Georg|o *Preck|o. La al|trud|it|an nom|on li port|is kun sam|a toler|o silent|a, kiel la sxargx|ojn de la cxiu|tag|a viv|o.
Li est|is modest|e salajr|it|a skrib|ist|o cxe la departement|estr|o. (Ho, la sinjor|o departement|estr|o est|as ver|e alt|rang|ul|o. Li hav|as kalesx|on kun du par|oj da pur|sang|aj cxeval|oj, kaj li pov|as prunt|e|pet|i ecx la auxtomobil|on de li|a graf|a mosxt|o por eventual|aj ekskurs|oj). Sinjor|o Melon|kap|o -- cxar de nun ni nom|os li|n tiel en la rakont|o -- hav|is sen|signif|an mal|alt|an statur|on. Li|a rond|a kap|o kun har|oj gxis|radik|e tond|it|aj, la mal|grand|a pint|a naz|o, cxiam rugx|a kaj sxvit|ant|a, la sen|cxes|e palpebr|um|ant|aj okul|oj fulg|o|nigr|aj kaj sen|esprim|aj, la trajt|oj en plen|a dis|harmoni|o arangx|it|aj de la kapric|a man|o de la natur|o, don|is al li|a vizagx|o komik|e serioz|an aspekt|on. Li sxajn|is pli simpl|a, sen|signif|a ol est|is efektiv|e.
En li|a naiv|a anim|o nask|is la viv|o tri dezir|ojn. En komenc|o li mem ne konsci|is pri ili. Post|e la *sangx|oj far|igx|is rev|oj kaj iom post iom la rev|oj evident|igx|is real|ig|ebl|aj dezir|oj. Tri modest|aj dezir|oj de modest|a hom|o: ofic|o por cert|ig|i la ekzist|ad|on; edz|in|et|o bon|kor|a por divid|i la zorg|ojn kaj infan|o rid|et|ant|a por don|i felicx|ajn minut|ojn post la griz|aj hor|oj de la labor|o.
Mem|kompren|ebl|e cxio de|pend|as de la providenc|o. (Ho, providenc|o, kiom mult|e oni postul|as de vi!)
Li est|is en|am|igx|int|a, sed konform|e al la provizor|a ofic|o. La am|at|a ideal|o est|is serv|ist|in|o cxe li|a dom|mastr|o. Knab|in|o kun rugx|aj man|oj kaj kontuz|it|aj kubut|oj. Sxi cxiu|tag|e vek|is li|n, al|port|ant|e kun grand|a bru|o du bulk|ojn kaj du|on|litr|an pot|et|on da lakt|o por maten|mangx|o. Sxi zorg|is pri li|a mizer|a kamer|o, kiu|n li nom|is plen|kontent|e "mi|a cxambr|o".
Kelk|foj|e, dum la cindr|ul|in|o de la dom|o lert|e man|um|is la bala|il|on, li sid|is en la sol|a kaduk|a fotel|o, kies risort|oj jam de|long|e tra|pik|is la sxtof|on kaj kiam la knab|in|o hont|em|e mal|lev|is si|ajn okul|ojn por sxtel|jxet|i rigard|on al la sinjor|o de la kamer|o, li cxiam respond|is bon|kor|e per embaras|a rid|et|o. Foj|e li far|igx|is tre kuragx|a. Li sxtel|is kis|et|on, apenaux sent|ebl|an.
Li|a am|o est|is laux|regul|a: en komenc|o rid|et|o, kaj post|e -- kis|et|o. La kis|oj pli|oft|igx|is. Ili jam ne est|is plu sxtel|it|aj. (Laux|regul|e est|as ja, ke nur la unu|a kis|o est|as sxtel|it|a.) Kio|n mi rakont|u pri ili|a am|o? Gxi est|is simpl|a, cxiam ripet|igx|ant|a histori|o de cxiu am|o, cxar foj|e ... dum bel|a auxtun|a vesper|o ... *Eh, mi ne vol|as parol|i pri tio.
Oni dir|as, ke nun|temp|e ne okaz|as mirakl|oj. Grand|a erar|o!
En iu maten|o la bon|far|ant|a mort|o silent|e ferm|is la palpebr|ojn de mal|jun|igx|int|a akt|o|verm|o. La vak|ant|an ofic|on okup|is mi|a hero|o Kazimir|o Georg|o *Preck|o, dank' al la bon|vol|o de la departement|estr|o. (Jen, mult|foj|e est|as util|e kun humil|a riverenc|o salut|i la alt|rang|ul|ojn.) Tia|manier|e la providenc|o plen|um|is la unu|an dezir|on.
La nov|a situaci|o ali|ig|is ecx la si|n|ten|on de li|aj koleg|oj. Ili ne kuragx|is plu nom|i li|n sinjor|o Melon|kap|o. Ankaux li mem ali|form|igx|is. La har|ojn li las|is kresk|i gxis tia long|ec|o, kiu ebl|ig|is far|i laux|mod|an friz|ur|on. Kun tro|a zorg|o li pen|ad|is bant|um|i elegant|ajn kravat|ojn el mult|kolor|aj ruband|oj. Ecx luks|on li permes|is al si. Li mend|is du nov|ajn vest|ojn. (Unu est|u por la fest|o|tag|oj kaj la ali|a en la ofic|ej|o por konserv|i la oficial|an dign|ec|on!) Li far|igx|is incit|em|a en la labor|o kaj pli auxdac|a en la rev|ad|o.
Li pens|ad|is pri edz|igx|o. Mult|foj|e li re|memor|is pri la knab|in|o kun rugx|aj man|oj kaj kontuz|it|aj kubut|oj kaj li|a fantazi|o vag|ad|is cxiam pli kaj pli mal|proksim|en. Li jam vid|is si|n kun infan|o rajd|ant|a sur li|aj genu|oj, kiam la hom|et|o per graci|aj man|et|oj tord|as li|ajn lip|har|ojn ...
Hav|ant|e nov|an ofic|on li lu|is ankaux nov|an logx|ej|on. Nur mal|oft|e li rek|ont|is la modest|an ideal|on. (*Hj|a, mal|nov|a ver|o, ke la ofic|o don|as mult|e da labor|oj, precip|e, se la am|at|a person|o ne plu konven|as al la nov|a situaci|o.) Ver|dir|e, la am|rilat|o de la modest|e salajr|it|a skrib|ist|o tut|e ne placx|is jam al la sinjor|o "ofic|ist|o".
Sed ven|is la providenc|o bon|sxanc|e (gxi ven|as cxiam bon|sxanc|e) kaj konduk|is li|n al amuz|ad|o dum la last|a tag|o de la jar|o. Tie li kon|at|igx|is kun instru|ist|in|o, kiu ne hav|is tiu|temp|e posten|on. Sxi est|is griz|okul|a, mal|alt|frunt|a kaj largx|busx|a frauxl|in|o. Tuj evident|igx|is, ke la sak|o trov|is si|an flik|on.
Li zorg|e rigard|ad|is kun oft|aj palpebr|um|oj la delikat|ajn. kontur|ojn de la blank|aj man|oj. (Je Di|o, sxi hav|as ver|e bel|eg|ajn man|et|ojn. Tia|jn man|et|ojn hav|as nur la sinjor|in|a mosxt|o de la *dspartementestr|o. La di|o zorg|u pri la san|ec|o de ambaux!) Li ebri|igx|is de la odor|o de sxi|aj pomad|it|aj pajl|o|kol|ar|aj har|oj kaj en li|a anim|o mal|hel|igx|is la bild|o pri la rugx|man|a, glat|har|a ideal|o.
Li komenc|is babil|ad|on. Li parol|is pri si|a ofic|o, pri la nov|a salajr|o|alt|ig|o, pri la nov|a skrib|ist|o, kiu est|as terur|e impertinent|a. Foj|e li kuragx|is re|memor|ig|i li|n, ke antaux ne|long|e sinjor|o Kazimir|o Georg|o *Preck|o est|is ankoraux skrib|ist|o kaj oni nom|is li|n sinjor|o Melon|kap|o. Terur|a impertinent|ec|o. (Sed kio|n far|i, la nov|a skrib|ist|o est|as nev|o de la departement|estr|o. Ho, se li ne konsider|us alt|valor|a la amik|ec|on inter li kaj la sinjor|o departement|estr|o, tiam li pun|us sever|e la petol|an, sen|pri|pens|an jun|ul|on.) Li parol|is kaj parol|is, gxis fin|e li decid|is kaj -- svat|is la frauxl|in|on por si.
Iom mir|ant|e, iom surpriz|it|e pro la ne|atend|it|a atak|o (Di|o don|u tia|n atak|on al cxiu frauxl|in|o!) iom rugx|igx|ant|e sxi don|is respond|on: jes!
Baldaux okaz|is la edz|igx|a fest|o en intim|a famili|a rond|o. Sinjor|o Melon|kap|o -- pardon|u! (mi preskaux forges|is, ke li est|as jam ofic|ist|o) -- sinjor|o Kazimir|o Georg|o *Preck|o kvazaux nagx|is en la mar|o de la felicx|o.
En la antaux|urb|a kvartal|o al ali|a sinjor|et|o port|is cxiu|maten|e du bulk|ojn kaj du|on|litr|an pot|et|on da lakt|o -- la serv|ist|in|o kun rugx|aj man|oj kaj kontuz|it|aj kubut|oj kaj ... okul|oj rugx|aj pro dum|nokt|a plor|ad|o.
Jam sxajn|is, ke la providenc|o plen|um|is nur part|e la dezir|ojn de ni|a hero|o (por sen|pacienc|aj hom|oj cxio sxajn|as est|i du|on|e far|it|a), cxar li|a plej dorlot|at|a dezir|o ne real|igx|is. La silent|on de la hejm|o ne romp|is rid|ad|o de infan|aj lip|oj.
Cxio est|is en ord|o. Modest|a kontent|ec|o, pac|a kun|viv|ad|o karakteriz|is li|an famili|an viv|on. Ankaux la financ|a situaci|o pli|bon|igx|is, cxar elekt|is li|an edz|in|on instru|ist|in|o en element|a lern|ej|o.
Malgraux cxio li|a anim|o hav|is sekret|an dolor|on, kiu sen|cxes|e turment|is li|n. Oft|e li pas|ig|is long|ajn hor|ojn en melankoli|o. Ne|diven|ebl|a cxagren|o trancx|is sulk|ojn sur li|a frunt|o. Kiam oni parol|is antaux li pri infan|oj, tuj larm|an vual|on tir|is al li|aj okul|oj ia strang|a emoci|o. Ne unu|foj|e okaz|is, ke promen|ant|e sur la strat|o li halt|ig|is preter|pas|ant|an infan|on. Kun mal|gaj|a rid|et|o li profund|igx|is en observ|o de la sen|kulp|aj okul|oj kaj sxov|is kelk|ajn grosx|ojn por bonbon|o en la et|ajn man|ojn. Post|e, kvazaux rifugx|ant|e de persekut|ant|a pens|o, li kur|is tie|n kaj re|en de strat|o al strat|o.
Kvar jar|oj pas|is. Foj|e, dum plumb|kolor|a novembr|a post|tag|mez|o, re|ven|ant|e el si|a ofic|ej|o, li est|is ne|kutim|e gaj|a. Li cxirkaux|pren|is *h|aj kis|is si|an edz|in|on tiel delikat|e, kvazaux pi|e, kiel en la unu|aj tag|oj de la edz|ec|a viv|o, Kun mir|o sxi rigard|is li|n.
Li sid|igx|is al la tabl|o por trink|i tas|on da kaf|o. Kun oft|aj palpebr|um|oj li petal|e rid|et|is al si|a edz|in|o. Mild|a, kares|a kaj kompren|on sercx|ant|a est|is li|a rigard|o, sed sxi ne pov|is diven|i gxi|an signif|on.
-- Strang|an humor|on vi hav|as ha|di|aux -- sxi rimark|is.
Anstataux respond|o li salt|e lev|igx|is kaj prem|ant|e al si la edz|in|on li kis|is kaj kis|is sxi|n.
-- Nu, kio|n vi vol|as?
Por moment|o li embaras|igx|is, re|sid|igx|is al la tabl|o. Silent|o. Subit|e, kvazaux eksplod|e, li ek|kri|is. Li|a edz|in|o preskaux fal|ig|is la tas|on.
-- Kiel vi opini|us? -- li komenc|is kun tro|a aplomb|o.
-- Pri kio?
-- Se Di|o donac|us al ni infan|on ... cxarm|an, bukl|o|har|an ...
-- Nu jen! Vi de|nov|e plekt|as rev|on, kiu fin|igx|as cxiam per amar|a kaj van|a riprocx|o.
-- Ne! Neniam! Tio est|as mi|a sol|a rev|o kaj gxi dev|as, jes jes, dev|as real|igx|i. Nu, *edzinj|o, mi|a kar|a, kiel vi opini|us, se tio ver|e efektiv|igx|us?
-- Vi kon|as jam mi|an opini|on. Ankaux mi tre am|as la infan|on, sed vi sci|as, ke ne|ebl|e est|as cxe ni ... ne|ebl|e ... Kio|n far|i?! Ho kiel mal|felicx|a mi est|as! Ho kiel...
Sxi|aj okul|oj plen|igx|is per larm|oj.
-- Sed ebl|e! -- li konsol|is sxi|n kun triumf|a cert|ec|o.
La respond|o surpriz|is sxi|n. Kontraux|vol|e sxi rigard|is li|an vizagx|on, kies mien|o bril|is de gxoj|o. Sxi pen|is diven|i la pens|on, kiu ankoraux kasx|is si|n en la naiv|e rev|ant|a kap|o de sxi|a edz|o.
Pro la subit|a silent|o, esplor|a rigard|o de la edz|in|o, li, kuragx|on perd|int|e, sxangx|is la ton|on pli mal|lauxt|a, mal|pli entuziasm|a.
-- Ver|e, vi est|as prav|a ... sed tamen, se tio pov|us okaz|i ... *Edzinj|o, mi|a kar|a, am|at|a mi|a ... mi ankoraux nenio|n pet|is de vi. Cxu ne? Nu bon|el Mi pet|is ja de vi por cigar|o aux por bagatel|ajx|o, sed ... sed *edzinj|o mi|a, vi sci|as ja, ke infan|o ne est|as cigar|o aux ia bagatel|ajx|o ... cxu ne? Infan|o est|as io ali|a, io pli. Gxi est|as viv|cel|o, la plej sankt|a io en la viv|o ... cxu ne? Gxi est|as rid|et|ant|a felicx|o de la famili|a viv|o kaj ne cigar|o, aux ia ali|a bagatel|ajx|o ... cxu ne?
-- Sed kio|n mi far|u? Mi est|as tiel mal|felicx|a vid|ant|e vi|n sufer|ant|a pro cxi tiu ne efektiv|ig|ebl|a rev|o ... Vi sci|as ja, ke mi volont|e don|us mi|an propr|an viv|on por vi ... -- mal|esper|is la vir|in|o kaj larm|oj rul|igx|is sur sxi|aj vang|oj.
-- Auxskult|u mi|n, *edzinj|o mi|a! Auxskult|u mi|n -- li|aj okul|oj mal|sek|e ek|bril|is. -- Vi sci|as ja, ke infan|o est|as ver|a trezor|o, ke gxi est|as rid|et|ant|a ...
-- ... felicx|o de la famili|a viv|o -- sxi fin|is la fraz|on iom mal|pacienc|e. -- Tre bon|e mi sci|as, tre bon|e, sed kio|n mi far|u? Kio|n mi far|u? Kio|n vi dezir|as de mi?
-- Ni adopt|u unu!
Moment|a silent|o. Kun mal|sam|aj pens|oj ili rigard|is unu la ali|an.
-- Ni adopt|u unu! -- ripet|is la edz|o preskaux plor|ant|e. -- Mi sci|as, ke en la "Azil|o por Trov|it|aj Infan|oj" ni pov|os ricev|i unu ... Mi...
La vir|in|o esplor|e rigard|is en la okul|ojn de si|a edz|o. Li embaras|igx|is kaj dauxr|ig|is kun tro|a fervor|o.
-- Tie est|as mult|e da infan|oj orf|aj, sen help|o kaj for|las|it|aj de si|aj ge|patr|oj ... *Edzinj|o, mi|a am|at|a, mi pet|eg|as, adopt|u ni unu el ili! Adopt|u ni unu!
Kiel infan|o li genu|is antaux sxi|n kaj pren|ant|e en si|ajn largx|ajn man|plat|ojn la fingr|et|ojn de la edz|in|o, li siegx|is per kis|oj sxi|n. Dum la kis|ad|o li ek|plor|is kaj ankaux sxi ne pov|is re|ten|i la larm|ojn. Sxi glat|ig|is la hirt|ajn har|ojn de si|a edz|o kaj kun vir|in|a delikat|ec|o konsent|is.
-- Ni adopt|os unu, ni adopt|os unu ...
La post|a tag|o est|is fest|o|tag|o por ili. Jam fru|maten|e li zorg|e bros|is la parad|an vest|on kaj sxi pren|is la plej sxat|at|an kostum|on el la sxrank|o. Li rigard|is cxiu|minut|e la montr|il|ojn de la kukol|a horlogx|o kaj esprim|is dub|on pri gxi|a preciz|ec|o. Fin|e al|ven|is la konven|a hor|o por far|i la vizit|on cxe la direktor|o de la "Azil|o por Trov|it|aj Infan|oj".
Ili ek|ir|is. Dum|voj|e li acxet|is en iu magazen|o pup|et|on kun mov|ebl|aj okul|oj.
La direktor|o afabl|e serv|o|pret|e akcept|is ili|n. La afer|o est|is tre facil|a, kvazaux prepar|it|a, kio|n oni pov|is konstat|i el la mien|o de sinjor|o Melon|kap|o, tra naiv|a por est|i bon|a aktor|o.
La direktor|o konduk|is ili|n en grand|an cxambr|on de la du -- kaj tri|jar|aj infan|oj. La plor|et|ad|o kaj kri|a rid|ad|o de la infan|ar|o est|is la plej rav|a muzik|o por la orel|oj de ni|a hero|o. Li|aj okul|oj bril|is pro gxoj|o kaj kvazaux sercx|ant|e iu|n li rigard|ad|is tie|n kaj re|en. La rigard|o fin|e trov|is ripoz|on en for|a angul|o de la cxambr|o. Knab|in|et|o, apenaux tri|jar|a, kun pup|et|o lud|is tie.
Li kur|is al sxi kaj prem|ant|e sxi|n al si, li kis|is kaj kis|is sxi|n kun emoci|a pasi|o. La infan|o re|kon|e rid|et|is, cxirkaux|pren|is li|an kol|on. La graci|aj fingr|et|oj hirt|ig|is li|ajn lip|har|ojn kaj la zorg|e komb|it|an friz|ur|on.
-- Rigard|u, rigard|ul -- Li montr|is la infan|on al si|a edz|in|o. -- Kiel bel|a sxi est|as! Kiel cxarm|e sxi *ridetasl Rigard|u, *edzinj|o mi|a, tiu|n cxi sen|kulp|an rid|et|on! Cxu vi vid|is iam pli bel|an? Kaj tiu|jn bril|ant|ajn okul|ojn! Diamant|oj, ver|aj diamant|oj! Jen, *edzinj|o kar|a, jen rigard|u kiel et|aj man|plat|oj, cxeriz|aj lip|oj, negx|blank|a frunt|et|o! *Edzinj|o, rigard|u! Sxi est|as bel|eg|a knab|in|et|o ... cxu ne?
-- Jes, bel|et|a, sed ... --- kaj sxi flustr|is al si|a edz|o ~-- cxu vi ne vid|as, ke la et|ul|in|o est|as kripl|a? Sxi hav|as gxib|on.
Per subit|a gest|o li|a largx|a man|plat|o kovr|is la dors|et|on de la infan|o. Dolor|aj larm|oj trem|et|is en li|aj okul|oj.
-- Ne! Ne! Ne ver|e! Sxi ne hav|as gxib|on! Sxi ne est|as kripl|a! Ne dir|u *edzinj|o, ne dir|u tio|n!
Por kasx|i si|an emoci|on, li turn|is la atent|on al la infan|o kaj parol|is rapid|e sxerc|e al sxi.
-- Rigard|u et|ul|in|o, kio|n mi port|is por vi. Nu kio|n? ... Pup|et|on. Ver|an pup|et|on. Nov|an pup|et|on kun mov|ebl|aj okul|oj ... rigard|u, nun la pup|et|o dorm|as ... nun la pup|et|o vek|igx|as ... nun de|nov|e gxi dorm|as ... kaj nun de|nov|e gxi vek|igx|as ...
La infan|o kapt|is la pup|on, kis|ad|is gxi|ajn vang|ojn mal|lert|e pentr|it|ajn.
-- Mi am|as pup|et|on! -- sxi pep|et|is kaj fort|e prem|is la pup|on al si.
-- *Edzinj|o! *Edzinj|o!! cxu vi auxd|as? -- eksplod|is kun entuziasm|a kri|o la sent|o el li|a kor|o. -- Sxi dir|is "mi am|as pup|et|on". *Edzinj|o mi|a, cxu vi auxd|is iam pli kor|tusx|an vort|on? *Edzinj|o mi|a ... ni adopt|u sxi|n ... ni adopt|u sxi|n! *Edzinj|o ... edz|in|et|o mi|a ...
La vir|in|o rigard|is si|an edz|on. Dolcx|a kompren|o, sen|fin|a kompat|o, ecx pardon|o varm|ig|is sxi|an anim|on. Sxi fiks|e, sed kun mild|a kares|o, rigard|is al li|aj okul|oj kaj vid|is en ili sen|esper|an barakt|ad|on de patr|a am|o. Sxi mem ne sci|is kial, sed sent|is emoci|an simpati|on al la et|a orf|in|o kaj preskaux kontraux|vol|e etend|is la brak|ojn al sxi, trans|pren|is la infan|on de li kaj long|e kis|is sxi|n.
-- Dir|u al mi, et|ul|in|o, panj|o! Nur dir|u, kar|a, *pan-j|o!
La infan|o kun ne|cert|a vocx|o, ne|konsci|ant|e pri la signif|o de la vort|o, ripet|is gxi|n.
-- Panj|o ...
Sinjor|o Melon|kap|o, klin|ant|e si|n al man|o de si|a edz|in|o, kis|is gxi|n kun larm|a dank|o. Sxi|a respond|o est|is delikat|a, sen|riprocx|a rid|et|o.
Kiu sci|as? ebl|e en tiu cxi moment|o pet|is di|an ben|on por ili en la trans|ter|a mond|o -- la anim|o de la iam|a knab|in|o kun rugx|aj man|oj kaj kontuz|it|aj kubut|oj.