De Babysitter
Het was weer eens zover. De ouders van Rolf gingen weer eens naar een opera. Rolf zou dan alleen thuis zijn, maar aangezien hij pas 16 jaar was, had hij een babysitter nodig. De bel ging. Dat moest de babysitter zijn. De moeder van Rolf deed de deur open en er stond een blonde vrouw met een baby in haar armen.
"Kom binnen," zei de moeder van Rolf.
"Ik kan niet blijven," zei de vrouw, "maar hier is de baby."
Ze gaf de baby aan de moeder van Rolf, die de baby op de bank in de woonkamer neerzette.
"Nou, dan kunnen wij ook wel gaan," zei de moeder van Rolf. "Pas je wel goed op kleine Rolf?"
De baby rammelde met zijn rammelaar.
"Veel plezier samen en vergeet niet dat Rolf om 10 uur moet slapen. Ook moet hij zijn medicijnen niet vergeten in te nemen. Ik neem aan dat dat wel goed gaat. We zijn rond zo'n 11 uur in de avond terug. Tot dan!"
Met deze woorden verlieten de ouders van Rolf het huis.
Rolf keek naar de baby. De baby keek terug.
"Mag ik televisie kijken?" vroeg Rolf.
De baby zei niets.
"Ik krijg ook nooit mijn zin!" zei Rolf. "Je bent een slechte babysitter."